ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جهان ملک خاتون

در سر زلف تو ای دوست چه شرهاست که نیست

شمارهٔ ۳۲۴

در دهان نمکینت چه نمکهاست که نیست

جهان ملک خاتون

مرا در درد عشقت چاره ای نیست

شمارهٔ ۳۲۵

ترا پروای هر بیچاره ای نیست

جهان ملک خاتون

چه کنم چون ز بخت یاری نیست

شمارهٔ ۳۲۶

با منش رای سازگاری نیست

جهان ملک خاتون

مرا ز حضرت تو دوری اختیاری نیست

شمارهٔ ۳۲۷

گناه من چه همانا ز بخت یاری نیست

جهان ملک خاتون

مرا درعشق تو خواب و خوری نیست

شمارهٔ ۳۲۸

بجز تو در جهانم دلبری نیست

جهان ملک خاتون

از حال پریشان من او را خبری نیست

شمارهٔ ۳۲۹

یا هست و به دلسوختگانش نظری نیست

جهان ملک خاتون

از حال پریشان من او را خبری نیست

شمارهٔ ۳۳۰

یا هست و بر احوال جهانش نظری نیست

جهان ملک خاتون

مرا در عشق جز درد دلی نیست

شمارهٔ ۳۳۱

چو از وصل نگارم حاصلی نیست

جهان ملک خاتون

هیچ دلی نیست که در درد دلارامی نیست

شمارهٔ ۳۳۲

دل مسکین مرا در غمت آرامی نیست

عطار نیشابوری

عشق بی درد ناتمام بود

غزل شمارهٔ ۳۲۲

کز نمک دیگ را طعام بود

جهان ملک خاتون

جهان تا هست خالی از غمی نیست

شمارهٔ ۳۳۳

به ریش خاطر او مرهمی نیست

جهان ملک خاتون

اگرچه یار مرا هیچ مهربانی نیست

شمارهٔ ۳۳۴

ورا چو من به جهان هیچ بنده جانی نیست

جهان ملک خاتون

بیا که بی تو مرا هیچ زندگانی نیست

شمارهٔ ۳۳۵

به هجر لذت عمری چنانچه دانی نیست

جهان ملک خاتون

آن چه شوریست ز عشق تو که اندر می نیست

شمارهٔ ۳۳۶

و آن چه سریست ز اسرار تو کاندر نی نیست

جهان ملک خاتون

مرا به عشق تو جز ناله ای و آهی نیست

شمارهٔ ۳۳۷

به حال زار من خسته ات نگاهی نیست

جهان ملک خاتون

مرا جز درگه لطف تو می دانی پناهی نیست

شمارهٔ ۳۳۸

اگرچه بر من مسکین محزونت نگاهی نیست

جهان ملک خاتون

چرا به سوی من خسته ات نگاهی نیست

شمارهٔ ۳۳۹

که جز در تو مرا در جهان پناهی نیست

جهان ملک خاتون

دل من در فراق شیداییست

شمارهٔ ۳۴۰

خسته از درد ناشکیباییست

جهان ملک خاتون

ماه رویا مه رویت چه جهان آرایی ست

شمارهٔ ۳۴۱

در چمن قامت سرو تو چه بی همتایی ست

جهان ملک خاتون

هوای کوی جانان خوش هواییست

شمارهٔ ۳۴۲

مگر آرام جان مبتلاییست

عطار نیشابوری

آنچه نقد سینه مردان بود

غزل شمارهٔ ۳۲۳

زآرزوی آن فلک گردان بود

جهان ملک خاتون

دل دیوانه من در غم تو شیداییست

شمارهٔ ۳۴۳

دیده در کوی خیال تو جهان پیماییست

جهان ملک خاتون

نفس باد صبا بیش معنبر بوییست

شمارهٔ ۳۴۴

اینچنین نکهت جان بخش هم از گیسوییست

جهان ملک خاتون

دیدی که آن نگار سر و برگ ما نداشت

شمارهٔ ۳۴۵

دل بستد از فلان و به دست غمش گذاشت