ناهید
خواجوی کرمانی

مه ذره‌ای از مهر رخ مهوش ماست

شمارهٔ ۱۲

دیوان اشعار، بدایع الجمال، رباعیات

اندازهٔ متن۲

مه ذره‌ای از مهر رخ مهوش ماست

در پیش تو نیست روشن اینک پیداست

سرو چمن از نشاط آن می نالد

کو را گفتم بقامتش مانی راست

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

همهٔ شعرها