ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جهان ملک خاتون

دلم برفت و سر دست آن نگار گرفت

شمارهٔ ۳۶۷

قرار در سر آن زلف بی قرار گرفت

جهان ملک خاتون

فریاد کان نگار دل از مهر برگرفت

شمارهٔ ۳۶۸

جور و جفا به حال دل ما ز سر گرفت

جهان ملک خاتون

بیا که مملکت دیده ام خیال گرفت

شمارهٔ ۳۶۹

ز صحبت شب هجران مرا ملال گرفت

جهان ملک خاتون

آیینه جمال تو از آه من گرفت

شمارهٔ ۳۷۰

یا ناله های زار سحرگاه من گرفت

جهان ملک خاتون

منم که نقش توام هرگز از خیال نرفت

شمارهٔ ۳۷۱

دو چشم بختم از آن چهره و جمال نرفت

جهان ملک خاتون

آن دل نگویمش که در او یاد او نرفت

شمارهٔ ۳۷۲

تا مهر روی دوست به جانش فرو نرفت

عطار نیشابوری

هر که را با لب تو پیمان بود

غزل شمارهٔ ۳۲۶

اجل او از آب حیوان بود

جهان ملک خاتون

بر من خسته هجران چه جفاها که نرفت

شمارهٔ ۳۷۳

وز دو چشمت به دلم آنچه خطاها که نرفت

جهان ملک خاتون

حکایتیست که با کس نمی توانم گفت

شمارهٔ ۳۷۴

حدیث عشق تو دریست می نیارم سفت

جهان ملک خاتون

یکباره به ترک غم جانان نتوان گفت

شمارهٔ ۳۷۵

و این مشکل هجران تو آسان نتوان گفت

جهان ملک خاتون

تا چند نالم من در فراقت

شمارهٔ ۳۷۶

گشتم ز دوری بی صبر و طاقت

جهان ملک خاتون

تا کی کشم ای دوست ز خود کرده ندامت

شمارهٔ ۳۷۷

تا چند کشد دل ز غم عشق ملامت

جهان ملک خاتون

در عشق تو تا چند کشم بار ملامت

شمارهٔ ۳۷۸

اندیشه نداری مگر از روز قیامت

جهان ملک خاتون

گرچه سرگشته ام ز چوگانت

شمارهٔ ۳۷۹

نکشیدیم سر ز فرمانت

جهان ملک خاتون

کیست آن کس که تو را دید و نشد حیرانت

شمارهٔ ۳۸۰

بعد از امروز سر ما و خط فرمانت

جهان ملک خاتون

ای همچو شب گیسوی تو خون دلم در گردنت

شمارهٔ ۳۸۱

در خون جان عاشقان فکری بباید کردنت

جهان ملک خاتون

ناامیدم مکن ز درگاهت

شمارهٔ ۳۸۲

که چو من نیست بنده راهت

عطار نیشابوری

هر که را اندیشه درمان بود

غزل شمارهٔ ۳۲۷

درد عشق تو برو تاوان بود

جهان ملک خاتون

ای دوست بگو که چیست رایت

شمارهٔ ۳۸۳

تا کی بکشم جفا برایت

جهان ملک خاتون

به رویت اشتیاقم بی نهایت

شمارهٔ ۳۸۴

بود گر سویم اندازی عنایت

جهان ملک خاتون

چرا با ما چنینی بی عنایت

شمارهٔ ۳۸۵

مکن جوری به جانم بی نهایت

جهان ملک خاتون

ای حریم حرم کعبه دلها رویت

شمارهٔ ۳۸۶

هستم آشفته به روی گل تو چون مویت

جهان ملک خاتون

قسم خوردم نگارینا به رویت

شمارهٔ ۳۸۷

پس آنگه بر دو زلف و خال و مویت

جهان ملک خاتون

بجز خیال تو در چشم ما نیاید هیچ

شمارهٔ ۳۸۸

بجز وصال تو در عالمم نباید هیچ