ناهید

گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر
جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر
عطار نیشابوری۵۰۱۵ شعر
جامی۳۳۹۱ شعر
بیدل دهلوی۲۸۲۸ شعر
شاه نعمت‌الله ولی۲۷۰۱ شعر
اهلی شیرازی۲۶۴۹ شعر
امیرخسرو دهلوی۲۱۹۸ شعر
ابن یمین فریومدی۲۱۳۹ شعر
سعدی شیرازی۲۰۱۰ شعر
صفی علیشاه۱۸۹۵ شعر
خواجوی کرمانی۱۸۲۸ شعر
همهٔ شاعران

قالب‌های شعری

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جهان ملک خاتون

فریاد کاین طبیب به دردم نمی رسد

شمارهٔ ۵۱۹

دستم به دور وصل تو هر دم نمی رسد

جهان ملک خاتون

دردم ز وصل دوست به درمان نمی رسد

شمارهٔ ۵۲۰

واین تیره روز هجر به پایان نمی رسد

جهان ملک خاتون

دردم نهاد بر دل و درمان نمی رسد

شمارهٔ ۵۲۱

واین روزگار تلخ به پایان نمی رسد

جهان ملک خاتون

از بحر غم دلم به کرانه نمی رسد

شمارهٔ ۵۲۲

کشتی وصل ما به میانه نمی رسد

عطار نیشابوری

هر که صید چون تو دلداری شود

غزل شمارهٔ ۳۴۱

عاجزی گردد گرفتاری شود

جهان ملک خاتون

دارم امید وصل و به جایی نمی رسد

شمارهٔ ۵۲۳

واین درد بی دوا به دوایی نمی رسد

جهان ملک خاتون

بتی که خاطر او لازم جفا باشد

شمارهٔ ۵۲۴

چه لازمست که با او مرا وفا باشد

جهان ملک خاتون

مرا دردی بود در دل که از وصلش دوا باشد

شمارهٔ ۵۲۵

دوای درد دوری را مگر لطف شما باشد

جهان ملک خاتون

کدام ماه چو ماه منیر ما باشد

شمارهٔ ۵۲۶

کدام یار چو آن بی نظیر ما باشد

جهان ملک خاتون

خوش باشد ار آن دلبر جانانه ما باشد

شمارهٔ ۵۲۷

در بحر غم عشقش دردانه ما باشد

جهان ملک خاتون

مرا در هجر تو کی خواب باشد

شمارهٔ ۵۲۸

چو بحر عشق بی پایاب باشد

جهان ملک خاتون

گرچه بیداد جفای تو به غایت باشد

شمارهٔ ۵۲۹

حاش لله که مرا از تو شکایت باشد

جهان ملک خاتون

دل عاشق ز غم پر درد باشد

شمارهٔ ۵۳۰

رخش از درد دوری زرد باشد

جهان ملک خاتون

بر سر مات اگر گذر باشد

شمارهٔ ۵۳۱

از من بی دلت خبر باشد

جهان ملک خاتون

ز نامرادی ما گر تو را خبر باشد

شمارهٔ ۵۳۲

یقین به حال دل ما تو را نظر باشد

عطار نیشابوری

یک حاجتم ز وصل میسر نمی شود

غزل شمارهٔ ۳۴۲

یک حجتم ز عشق مقرر نمی شود

جهان ملک خاتون

تو بگو که چونم از تو دمکی گزیر باشد

شمارهٔ ۵۳۳

ز رخی که همچو خورشید و مهی منیر باشد

جهان ملک خاتون

کدامین سرو چون بالاش باشد

شمارهٔ ۵۳۴

چه مه چون روی شهرآراش باشد

جهان ملک خاتون

دلم بر آتش عشقت کباب خوش باشد

شمارهٔ ۵۳۵

به یاد لعل لب تو شراب خوش باشد

جهان ملک خاتون

نگارا وقت آن آمد که گل بر بار خوش باشد

شمارهٔ ۵۳۶

کنار سبزه و مطرب به روی یار خوش باشد

جهان ملک خاتون

هر که را مهر رخ خوب تو در دل باشد

شمارهٔ ۵۳۷

گر بود غافل از آن وجه نه عاقل باشد

جهان ملک خاتون

تا مرا طاقت هجران و توانم باشد

شمارهٔ ۵۳۸

نکنم ترک غمت تا دل و جانم باشد

جهان ملک خاتون

اگرچه بر دلم از هجر صد ستم باشد

شمارهٔ ۵۳۹

ولی امید وصال ار بود چه غم باشد

جهان ملک خاتون

تا به کی در دل من درد تو پنهان باشد

شمارهٔ ۵۴۰

تا کی ام آتش سودای تو در جان باشد