ناهید
جلال الدین محمد مولوی

جان جانی و جان صد جانی

غزل شمارهٔ ۳۱۶۰

مولانا، دیوان شمس، غزلیات

اندازهٔ متن۲

جان جانی و جان صد جانی

می‌زنی نعره‌های پنهانی

هر کی کر نیست بشنود وصفت

نعل معکوس و خفیه می‌رانی

غیر احمق به فهم این نرسد

عارت آید از این لت انبانی

سد پیش و پس تو این عارست

که سرافراز و قطب خلقانی

چون گریزی از این فزون گردد

کای فلان فارغست زین فانی

۵ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

همهٔ شعرها