شمارهٔ ۳۷۲
اندازهٔ متن
وقتی که مرا می طرب در سر بود
یکسر سخنم ز باده و دلبر بود
و امروز کزان حال همی اندیشم
گویی که بجای من کسی دیگر بود
۲ بیت
وقتی که مرا می طرب در سر بود
یکسر سخنم ز باده و دلبر بود
و امروز کزان حال همی اندیشم
گویی که بجای من کسی دیگر بود
زلف تو چو بروی تو افتد گوییدر شب بچراغ می کنم دلجویی