شمارهٔ ۴۸

اندازهٔ متن۲

چون تو از جانب شیراز به تبریز آیی

شکر آن نعمت را وام کنم گویایی

۱ بیت

از همین دفتر

دل گفت که زحمت تن آنجا چه بریاین کار همان به که به جان فرمایی

برون ز عالم حس است جان خرده بینان رابه غمزه سوی یکدیگر اشارت‌های پنهانی

چون جان و دلم ز خدمتت نیست جدااندر نظرت چه قدر دارد بدنی

می‌نویسم پیش جانان نامه‌ایکاشکی من نامه خود بودمی

مفردات

از دیده گرچه دوری از دور در حضوریدر جسم دل چو جانی در چشم جان چو نوری

هنوز صبح نخستین روز دولت توستدر انتظار طلوع جمال خورشیدی