ناهید
حافظ شیرازی

زآن بادهٔ دیرینهٔ دهقان پرورد

شمارهٔ ۵۱ - رباعی

اشعار منتسب

اندازهٔ متن۲

زآن بادهٔ دیرینهٔ دهقان پرورد

در ده که تراز عمر نو خواهم کرد

مستم کن و بی خبر ز احوال جهان

تا سر جهان بگویمت ای سره مرد

۲ بیت

منبع: حمیدرضا محمدی

از همین دفتر

راه طلب تو خار غم‌ها دارد

شمارهٔ ۵۴ - رباعی

کو راهروى که این قدم‌ها دارد؟

اشعار منتسب۲ بازدید

یا کار به کام دل مجروح شود

شمارهٔ ۵۳ - رباعی

یا ملک دلم بی ملک روح شود

اشعار منتسب۱ بازدید

شب رفت به پایان و حکایت باقیست

شمارهٔ ۵۲ - رباعی

شکر تو نگفتیم و شکایت باقیست

اشعار منتسب

اکنون که ز گل باز چمن شد چو بهشتی

شمارهٔ ۵۰

ساقی می گلرنگ طلب بر لب کشتی

اشعار منتسب

روزی که فلک از تو بریده‌ست مرا

شمارهٔ ۴۹ - رباعی

کس با لب پر خنده ندیده‌ست مرا

اشعار منتسب۲ بازدید

عید است و موسم گل، ساقی بیار باده

شمارهٔ ۴۸

هنگام گل که دیده بی می قدح نهاده

اشعار منتسب
همهٔ شعرها