ناهید
جلال الدین محمد مولوی

بخش ۴۲ - بیان توکّل و ترک جهد گفتن نخچیران به شیر

مثنوی معنوی، دفتر اول

اندازهٔ متن۲

طایفهٔ نخچیر دَر وادی خوش

بودشان از شیر دایم کش‌مکش

بس که آن شیر از کمین می در ربود

آن چَرا بر جمله ناخوش گشته بود

حیله کردند آمدند ایشان بَشیر

کز وظیفه ما ترا داریم سیر

بعد ازین اندر پی صیدی میا

تا نگردد تلخْ بر ما این گیا

۴ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

همهٔ شعرها