ناهید
جلال الدین محمد مولوی

بخش ۱۲۰ - سبب دانستن ضمیرهای خلق

مثنوی معنوی، دفتر پنجم

اندازهٔ متن۲

چون دل آن آب زینها خالیست

عکس روها از برون در آب جست

پس ترا باطن مصفا ناشده

خانه پر از دیو و نسناس و دده

ای خری ز استیزه مانده در خری

کی ز ارواح مسیحی بو بری

کی شناسی گر خیالی سر کند

کز کدامین مکمنی سر بر کند

چون خیالی می‌شود در زهد تن

تا خیالات از درونه روفتن

۵ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

همهٔ شعرها