شمارهٔ ۴۷۸

که شمع بزم ما پروانه را از موم می سازد

صباحت چیست چون پای ملاحت در میان آید

ندیده هند را قیصر از آن با روم می سازد

چه حاصل دارد از دست فلک آه و فغان کردن

که ظالم را همیشه ناله مظلوم می سازد

به آن جغدی که در معموری او را خلق نگذارند

نشان ده خانه ما را که ما را شوم می سازد

سلیم از خاک یونان محبت شد خمیر من

ز من پیر خرد مجهول ها معلوم می سازد