ناهید
ابن یمین فریومدی

با فلک دوش بخلوت گله ئی میکردم

شمارهٔ ۸۸

ابن یمین، دیوان اشعار، قطعات

اندازهٔ متن۲

با فلک دوش بخلوت گله ئی میکردم

که مرا از کرم تو سبب حرمان چیست

اینهمه جور تو با مردم فاضل ز چه خاست

وینهمه فضل تو با جاهل و با نادان چیست

فلکم گفت که ایخسرو اقلیم هنر

هست معهود چو این مشغله و افغان چیست

در زوایای فلک چشم بصیرت بگشای

با همه فضل برون آر که بی نقصان چیست

گر کنی دعوی همت بجهان ابن یمین

همچو دو نان سخن جامه و ذکر نان چیست

۵ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

همهٔ شعرها