ابن یمین فریومدی

دی مرا گفت محترم یاری

شمارهٔ ۱۱۳

ابن یمین، دیوان اشعار، قطعات

اندازهٔ متن۲

دی مرا گفت محترم یاری

که دلم هیچ راز ازو ننهفت

که بگلزار طبع وقادت

در بهار سخن چه غنچه شکفت

نوک الماس فکر ثاقب تو

گوهر نظم در مدیح که سفت

گفتم اکنون بمدح و هجو کسی

نشود فکر با ضمیرم جفت

ز آنکه مرد دروغ نیست رهی

وندرین عهد راست نتوان گفت

۵ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

یعلم الله که در وفا داری

شمارهٔ ۸۸۸

زان فزونم که در گمان آری

قطعات۱ بازدید

یاد ایامی که دروی صاحب صاحبقران

شمارهٔ ۸۸۷

گاهگاهی التفاتی سوی چاکر داشتی

یکی پرسید ز افلاطون بگاه نزع کای دانا

شمارهٔ ۸۸۶

کجا دفنت کنم وقتی که روی از خلق برتابی

هزار اهل مروت در آمدند از پای

شمارهٔ ۸۸۵

که هیچ سست قدم را نرفت پای از جای

هر چه در دولت تو ساخته اند

شمارهٔ ۸۸۴

و آنچه با کس کنی ز نیکوئی

هر که در عالم رندی قدمی رفته بود

شمارهٔ ۸۸۳

هیچ زاهد نتواند که بنازد بروی

قطعات۱ بازدید

همهٔ شعرها