ابن یمین فریومدی

گر چو سندان بود ترا دندان

شمارهٔ ۱۵۲

ابن یمین، دیوان اشعار، قطعات

اندازهٔ متن۲

گر چو سندان بود ترا دندان

چون کهن شد ز دردمندانست

در جوانی مرا چو سندان بود

آنچه دندان و وزن دندانست

وین زمانم که نوبت پیری است

ضعف دندان و وهن حمدانست

گر یکی ناتوان شود چه عجب

چند کارم کند نه سندانست

۴ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

یعلم الله که در وفا داری

شمارهٔ ۸۸۸

زان فزونم که در گمان آری

قطعات۱ بازدید

یاد ایامی که دروی صاحب صاحبقران

شمارهٔ ۸۸۷

گاهگاهی التفاتی سوی چاکر داشتی

یکی پرسید ز افلاطون بگاه نزع کای دانا

شمارهٔ ۸۸۶

کجا دفنت کنم وقتی که روی از خلق برتابی

هزار اهل مروت در آمدند از پای

شمارهٔ ۸۸۵

که هیچ سست قدم را نرفت پای از جای

هر چه در دولت تو ساخته اند

شمارهٔ ۸۸۴

و آنچه با کس کنی ز نیکوئی

هر که در عالم رندی قدمی رفته بود

شمارهٔ ۸۸۳

هیچ زاهد نتواند که بنازد بروی

قطعات۱ بازدید

همهٔ شعرها