ناهید
ابن یمین فریومدی

هر که را در جهان همی بینی

شمارهٔ ۱۸۳

ابن یمین، دیوان اشعار، قطعات

اندازهٔ متن۲

هر که را در جهان همی بینی

گر گدائی و گر شهناهیست

طالب لقمه ایست و ز پی آن

در تک چاه یا سر چاهیست

مقصد خلق جمله یکچیز است

لیک هر یک فتاده در راهیست

اهل عالم بنان چو محتاج اند

پس بنزدیک هر که آگاهیست

شاهرا بر گدا چه ناز رسد

چون گدا شاه نیز نان خواهیست

اختلافی که هست در نام است

ور نه سی روز بیگمان ماهیست

۶ بیت۱ بازدید

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

همهٔ شعرها