ابن یمین فریومدی

دشمنی دوسترویم افتادست

شمارهٔ ۲۸۲

ابن یمین، دیوان اشعار، قطعات

اندازهٔ متن۲

دشمنی دوسترویم افتادست

که ز هسیتش نیست خواهم شد

هر رهی کان گرفتم اندر پیش

گشت خر سنگ و بند راهم شد

بسکه زد رای ناصواب مرا

عرض عرض و مال و جاهم شد

بو که باری ز دست او برهم

بسلامت سر ار کلاهم شد

۴ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

یعلم الله که در وفا داری

شمارهٔ ۸۸۸

زان فزونم که در گمان آری

قطعات۱ بازدید

یاد ایامی که دروی صاحب صاحبقران

شمارهٔ ۸۸۷

گاهگاهی التفاتی سوی چاکر داشتی

یکی پرسید ز افلاطون بگاه نزع کای دانا

شمارهٔ ۸۸۶

کجا دفنت کنم وقتی که روی از خلق برتابی

هزار اهل مروت در آمدند از پای

شمارهٔ ۸۸۵

که هیچ سست قدم را نرفت پای از جای

هر چه در دولت تو ساخته اند

شمارهٔ ۸۸۴

و آنچه با کس کنی ز نیکوئی

هر که در عالم رندی قدمی رفته بود

شمارهٔ ۸۸۳

هیچ زاهد نتواند که بنازد بروی

قطعات۱ بازدید

همهٔ شعرها