ابن یمین فریومدی

در جهان با مردمان دانی که چون باید گذاشت

شمارهٔ ۲۹۰

ابن یمین، دیوان اشعار، قطعات

اندازهٔ متن۲

در جهان با مردمان دانی که چون باید گذاشت

آنقدر عمری که دارد مردم آزادمرد

کآستین‌ها در غم او تر کنند از آب گرم

فی المثل گر بگذرد بر دامن او آب سرد

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

یعلم الله که در وفا داری

شمارهٔ ۸۸۸

زان فزونم که در گمان آری

قطعات۱ بازدید

یاد ایامی که دروی صاحب صاحبقران

شمارهٔ ۸۸۷

گاهگاهی التفاتی سوی چاکر داشتی

یکی پرسید ز افلاطون بگاه نزع کای دانا

شمارهٔ ۸۸۶

کجا دفنت کنم وقتی که روی از خلق برتابی

هزار اهل مروت در آمدند از پای

شمارهٔ ۸۸۵

که هیچ سست قدم را نرفت پای از جای

هر چه در دولت تو ساخته اند

شمارهٔ ۸۸۴

و آنچه با کس کنی ز نیکوئی

هر که در عالم رندی قدمی رفته بود

شمارهٔ ۸۸۳

هیچ زاهد نتواند که بنازد بروی

قطعات۱ بازدید

همهٔ شعرها