ابن یمین فریومدی

اگر تنعم و دولت دهد بپوش و بخور

شمارهٔ ۴۶۲

ابن یمین، دیوان اشعار، قطعات

اندازهٔ متن۲

اگر تنعم و دولت دهد بپوش و بخور

بدوستانت بده آنچه از تو ماند باز

وگر مخالف طبع تو نغمه ئی سازد

مرنج و نیز مرنجان و جان و دل مگداز

که روزگار حرونست و ناگهان بر مد

نه مال ماند و منصب نه جاه ماند و ناز

چنانکه گفته درآنقطعه آنحکیم خرد

زمانه با تو نسازد تو با زمانه بساز

۴ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

یعلم الله که در وفا داری

شمارهٔ ۸۸۸

زان فزونم که در گمان آری

قطعات۱ بازدید

یاد ایامی که دروی صاحب صاحبقران

شمارهٔ ۸۸۷

گاهگاهی التفاتی سوی چاکر داشتی

یکی پرسید ز افلاطون بگاه نزع کای دانا

شمارهٔ ۸۸۶

کجا دفنت کنم وقتی که روی از خلق برتابی

هزار اهل مروت در آمدند از پای

شمارهٔ ۸۸۵

که هیچ سست قدم را نرفت پای از جای

هر چه در دولت تو ساخته اند

شمارهٔ ۸۸۴

و آنچه با کس کنی ز نیکوئی

هر که در عالم رندی قدمی رفته بود

شمارهٔ ۸۸۳

هیچ زاهد نتواند که بنازد بروی

قطعات۱ بازدید

همهٔ شعرها