شمارهٔ ۶۶۲

پیام من که رساند چنانکه میگویم

بسمع خواجه دنیا شهاب دولت و دین

سپهر مهر فتوت جهان و جان کرم

نظام دنیی و دین مفخر زمان و زمین

بلند پایه بزرگی که نقشبند قضا

نگاشت صورت قدرش بر اوج علیین

بگوید ار چه ز نا سازگاری گردون

ببندگیت مشرف نگشت ابن یمین

و لیک درگه و بیگه بهر مقام که هست

بجز مدایح جاه تو نیستش آئین

همیشه اهل کرم را مثل بجود تو باد

که در مکان کرم جودتست با تمکین