ابن یمین فریومدی

کسی که نیک نهاد آمد از بدایت کار

شمارهٔ ۶۸۴

ابن یمین، دیوان اشعار، قطعات

اندازهٔ متن۲

کسی که نیک نهاد آمد از بدایت کار

ز خود چگونه پسند آیدش بدی کردن

چو سیرت ملکی میتوان گرفت بجهد

نشان همت قاصر بود ددی کردن

بکوش در ره احسان که آن بود با حق

تجارتی ز پی سود ده صدی کردن

بهوش باش که پیری رسید ابن یمین

گذشت وقت جوانی و بیخودی کردن

شباب فرع جنونست و شیب اصل خرد

جنون قبیح بود وقت بخردی کردن

۵ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

یعلم الله که در وفا داری

شمارهٔ ۸۸۸

زان فزونم که در گمان آری

قطعات۱ بازدید

یاد ایامی که دروی صاحب صاحبقران

شمارهٔ ۸۸۷

گاهگاهی التفاتی سوی چاکر داشتی

یکی پرسید ز افلاطون بگاه نزع کای دانا

شمارهٔ ۸۸۶

کجا دفنت کنم وقتی که روی از خلق برتابی

هزار اهل مروت در آمدند از پای

شمارهٔ ۸۸۵

که هیچ سست قدم را نرفت پای از جای

هر چه در دولت تو ساخته اند

شمارهٔ ۸۸۴

و آنچه با کس کنی ز نیکوئی

هر که در عالم رندی قدمی رفته بود

شمارهٔ ۸۸۳

هیچ زاهد نتواند که بنازد بروی

قطعات۱ بازدید

همهٔ شعرها