ناهید
ابن یمین فریومدی

هرگز این آسمان سرگردان

شمارهٔ ۸۸۲

ابن یمین، دیوان اشعار، قطعات

اندازهٔ متن۲

هرگز این آسمان سرگردان

بمرادم نمیکند دوری

هر سعادت که جست فی الحالم

او ز طوری فکند با طوری

و آن شقاوت که بود طالب غیر

بمنش ره نمود بر فوری

بارها بودم اندرین فکرت

که چرا میکند چنین جوری

عقل گفتا منال از جورش

ورچه در دل همیکند غوری

زانکه گرداند اهل تمییزی

هر دمی بشکفاندت شوری

۶ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

همهٔ شعرها