ناهید
ابن یمین فریومدی

بی‌روی تو دل صبور گردد هیهات

شمارهٔ ۹۶

ابن یمین، دیوان اشعار، رباعیات

اندازهٔ متن۲

بی‌روی تو دل صبور گردد هیهات

یا از غم تو نفور گردد هیهات

چون زلف خودار سرش ببری صد بار

یکدم ز رخ تو دور گردد هیهات

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

ای بلبل گلشن فصاحت که توئی

شمارهٔ ۶۲۹

وی گوهر معدن صباحت که توئی

رباعیات

از آب حیات سبزه انگیخته‌ای

شمارهٔ ۶۲۸

تا گرد بنفشه بر سمن بیخته‌ای

رباعیات

ایدل اگر آشفته یک یار شدی

شمارهٔ ۶۲۷

فارغ ز دو و از سه و از چار شدی

رباعیات

آمد ز چمن باد صبا مشکین بوی

شمارهٔ ۶۲۶

و آورد بمن از سمن و نسرین بوی

رباعیات

از درد دلم اگر خبر داشته‌ای

شمارهٔ ۶۲۵

زین به سوی حالم نظری داشته‌ای

رباعیات

آن نور که کونین بیاراست توئی

شمارهٔ ۶۲۴

و آنشمع که پروانه از و خاست توئی

رباعیات
همهٔ شعرها