ابن یمین فریومدی

آنکس که مهیا بودش وجه معاش

شمارهٔ ۴۲۰

ابن یمین، دیوان اشعار، رباعیات

اندازهٔ متن۲

آنکس که مهیا بودش وجه معاش

وز دور فلک نباشدش هیچ خراش

دانم بکمالش نرسد نقصانی

بر خاطر اگر بگذرد اندیشه ماش

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

ای بلبل گلشن فصاحت که توئی

شمارهٔ ۶۲۹

وی گوهر معدن صباحت که توئی

از آب حیات سبزه انگیخته‌ای

شمارهٔ ۶۲۸

تا گرد بنفشه بر سمن بیخته‌ای

ایدل اگر آشفته یک یار شدی

شمارهٔ ۶۲۷

فارغ ز دو و از سه و از چار شدی

آمد ز چمن باد صبا مشکین بوی

شمارهٔ ۶۲۶

و آورد بمن از سمن و نسرین بوی

از درد دلم اگر خبر داشته‌ای

شمارهٔ ۶۲۵

زین به سوی حالم نظری داشته‌ای

آن نور که کونین بیاراست توئی

شمارهٔ ۶۲۴

و آنشمع که پروانه از و خاست توئی

همهٔ شعرها