ابن یمین فریومدی

فریاد ز ناوک جگر دوز فراق

شمارهٔ ۴۳۱

ابن یمین، دیوان اشعار، رباعیات

اندازهٔ متن۲

فریاد ز ناوک جگر دوز فراق

و ز آتش جانگداز دلسوز فراق

چون زلف تو کو شبی دراز ای دلبر

تا با تو کنم شکایت روز فراق

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

ای بلبل گلشن فصاحت که توئی

شمارهٔ ۶۲۹

وی گوهر معدن صباحت که توئی

از آب حیات سبزه انگیخته‌ای

شمارهٔ ۶۲۸

تا گرد بنفشه بر سمن بیخته‌ای

ایدل اگر آشفته یک یار شدی

شمارهٔ ۶۲۷

فارغ ز دو و از سه و از چار شدی

آمد ز چمن باد صبا مشکین بوی

شمارهٔ ۶۲۶

و آورد بمن از سمن و نسرین بوی

از درد دلم اگر خبر داشته‌ای

شمارهٔ ۶۲۵

زین به سوی حالم نظری داشته‌ای

آن نور که کونین بیاراست توئی

شمارهٔ ۶۲۴

و آنشمع که پروانه از و خاست توئی

همهٔ شعرها