شمارهٔ ۳ - وفات بهاءالدین علی خواجه

اندازهٔ متن۲

بهاء ملک علی خواجه آن جهان کرم

که بر سپهر کرم همچو آفتاب بتافت

بسال هفتصد و هفده بد از هجرت

شب دهم ز محرم که سوی خلد شتافت

۲ بیت

از همین دفتر

دهم شب از مه ذوالحجه بود اول شامگذشته هفتصد و پنجاه و چهار ز سال

بود تاریخ عرب هفتصد و پنجاه و یکوسط روز دو شنبه سوم از ماه رجب

چون هفتصد و پنجاه و دو رفت ز سالبیش از دو نمانده بد ز ماه شوال

در دیار کرم افسوس که دیار نماندنرهد دل ز غم امبار چو غمخوار نماند

هفتصد از سال هجرت رفته و پنجاه ویکوز رجب نه بر دو ده افزوده دور آسمان

هفتصد از سال هجرت رفته و پنجاه و یکوز رجب نه بر دو ده افزوده دور آسمان