ناهید
ابن یمین فریومدی

شمارهٔ ۳۰ - ترجمه

ابن یمین، دیوان اشعار، اشعار عربی

اندازهٔ متن۲

هر ناصحی که بود ز من خواست توبه ئی

گویا که عشق خوش پسران هست از گناه

تا در جهان ز عنبر و کافور زلف و رخ

باشد نشان چگونه کنم توبه از نکاه

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

همهٔ شعرها