اهلی شیرازیشمارهٔ ۶۲۴اندازهٔ متن۲گر زلف چو شست او قضا بگشادیوین دانه خال بر لبش بنهادیاز شاخ بلند طوبی باغ بهشتکی طایر جان بدام دل افتادی۴ سطر