شمارهٔ ۳۹

شمارهٔ ۴۱

هر شعر کز اوراق کهن میخوانیسهل است اگر زخویشتن میخوانی

شمارهٔ ۴۰

تعظیم مرا گرنه به مجلس کردینه عاری از این بود مرا نه دردی

شمارهٔ ۳۸

ای شمع رخ ترا دلم پروانهدام تو شود آخرم از پروانه

شمارهٔ ۳۷