شمارهٔ ۷۵

ای چشمه آب زندگانی

وی شعله آتش جوانی

ای تابش حسنت آفتابی

وز گردش طاق آسمانی

گر خر گه مه شود منقش

از قوس قزح تو عکس آنی

روی تو چو گلستان بخندد

زیرا که تو نو بهار جانی

جان با سبکی زتو نیاید

آرد برتو همی گرانی

چون طبع حسن ز آب و آتش

سرمایه راحت جهانی

زین روی چو روز کرده خوش

خوش باش که تا ابد بمانی