شمارهٔ ۵۴۹
اندازهٔ متن
آمد بنشست، گفت: «برخیز و برو!
مستی و دمید صبح، برخیز و برو!»
لب بر لب من نهاد و میگفت به راز:
«کای یار دلاویز، میاویز و برو!»
۲ بیت
آمد بنشست، گفت: «برخیز و برو!
مستی و دمید صبح، برخیز و برو!»
لب بر لب من نهاد و میگفت به راز:
«کای یار دلاویز، میاویز و برو!»