شمارهٔ ۵۵۳

اندازهٔ متن۲

از سادگی و سلیمی و مسکینی

وز سرکشی و تکبر و خودبینی

بر آتش اگر نشانیم بنشینم

بر دیده اگر نشانمت ننشینی

۲ بیت

از همین دفتر

نه عشق شنیده‌ام بدین رسوایینه دلشده دیده‌ام بدین شیدایی

هر دم ز من دلشده بیزار شویبی هیچ کینه ز من دل آزار شوی

ای دل ز می غرور مستی تا کیوی مرغ هوای عرش پستی تا کی

جانکاه منی و دل‌فزای همه‌ایدلبند منی و دلگشای همه‌ای

ما را نبُوَد دلی که کار آید ازوجز ناله که هر دمی هزار آید ازو

آمد بنشست، گفت: «برخیز و برو!مستی و دمید صبح، برخیز و برو!»