رباعی شمارهٔ ۳۵۸

عاشق نبوَد آن که سبُک چون جان نیست

شب همچو ستاره گرد مه گردان نیست

از من بشنو، این سخنِ بهتان نیست

بی‌باد و هوا رقص علَم امکان نیست