شمارهٔ ۲۵ - فی الاستیهاب

اندازهٔ متن۲

ای ز تعظیم و تفاخر زده فرّاش ازل

چار طاقت ز شرف بر زبر هفت اورنگ

زر مرادست و گرنی چه گشاید ز برات

کاغذ از آب برون آید و سیم از دل سنگ

۲ بیت

از همین دفتر

هر آنگهی که درین صفّه آشیان سازممرا ز هاتف غیبی بگوش جان آید

ایا سپهر معالی که پرتو طبعتچراغ گوشه نشینان عالم بالاست

دی دمی با غمگساری باز می گفتم غمیاز بلای تنگدستی و جفای روزگار

ایا شکوفه ی باغ کرم که گاه صریرچو کلک نغمه نواز تو عندلیبی نیست

ای سکّه‌ات قراضهٔ اقبال را عیاربی‌طلعت دراهم افضال ناسره

ایا سپهر علّوی که رای روشن توز شاه گنبد پیروزه گوی برباید