شمارهٔ ۲۶ - فی الاستفتا

اندازهٔ متن۲

ایا سپهر معالی که پرتو طبعت

چراغ گوشه نشینان عالم بالاست

درین حدیث چه گوئی که نیر اعظم

که شاه قبّه ی این هفت طارم خضراست

دگر سپهر نوردی که بر حدیقه ی چرخ

مثال زورق سیمین میانه دریاست

ز راه لطف بفرما که این دو جرم منیر

یکی چو سیم و یکی همچو زرّ پخته چراست

۴ بیت

از همین دفتر

هر آنگهی که درین صفّه آشیان سازممرا ز هاتف غیبی بگوش جان آید

ای ز تعظیم و تفاخر زده فرّاش ازلچار طاقت ز شرف بر زبر هفت اورنگ

دی دمی با غمگساری باز می گفتم غمیاز بلای تنگدستی و جفای روزگار

ایا شکوفه ی باغ کرم که گاه صریرچو کلک نغمه نواز تو عندلیبی نیست

ای سکّه‌ات قراضهٔ اقبال را عیاربی‌طلعت دراهم افضال ناسره

ایا سپهر علّوی که رای روشن توز شاه گنبد پیروزه گوی برباید