ناهید
خواجوی کرمانی

هنگام صبوح خوش بود عاشق و مست

شمارهٔ ۷۶

دیوان اشعار، صنایع الکمال، سفریات، رباعیات

اندازهٔ متن۲

هنگام صبوح خوش بود عاشق و مست

دل داده ز دست و زلف دلدار بدست

ور هست یقین که نیست با عمر وفا

خوش باش که بگذرد بهر حال که هست

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

همهٔ شعرها