شمارهٔ ۲

شمارهٔ ۴۱

افتادکجا سوی گدائی نگهشکز دولت بندگی نیاورد شهش

شمارهٔ ۴۰

عصیان تو پیش خلق خوارم کرده استرسوا و زبون و شرمسارم کرده است

شمارهٔ ۳۹

گر مرد ثواب اگر ز اهل گنه استجز من همه کس را به کسی روی و ره است

شمارهٔ ۳۸