شمارهٔ ۱۳۵
اندازهٔ متن
مؤذن پسری تازه تر از لاله مرو
رنگ رخش آب برده از خون تذرو
آوازه قامت خوشش چون برخاست
در حال به باغ در نماز آمد سرو
۲ بیت
مؤذن پسری تازه تر از لاله مرو
رنگ رخش آب برده از خون تذرو
آوازه قامت خوشش چون برخاست
در حال به باغ در نماز آمد سرو
افتاد مرا با بت خود گفتاریگفتم که ز من سیر شدی؟ گفت آری