شمارهٔ ۱۰

اندازهٔ متن۲

عمری ار شکر بر زبان رانی

شکر توفیق شکر نتوانی

۱ بیت

از همین دفتر

مرگِ غنی مقدمهٔ جنگ وارث استرحمت به روح آنکه بمرد و کفن نداشت

گر من از جام می مست و خرابم نه عجبخانهٔ مور ز یک قطرهٔ باران دریاست

مکن از بی‌هنری عیب من دلشده راعشق نگذاشت که تا من هنری‌ آموزم

حاجت بدان بود که کند رفع احتیاجورنه به غیر رافع حاجت چه حاجتست

مفردات

صافی از آینه‌ آموز و به هرحال بسازتا همه خلقِ جهان خویش به تو بنمایند

همان به بد و نیک مردم نگوییکه بد را بدی بس نکو را نکویی