داستان‌ها کتاب‌های صوتی شعر

کتابخانهٔ من

کتابخانه‌ای برای داستان، دل‌نوشته، شعر و صدا؛ از سپیده تا شامگاه، هر روز چیزی تازه.

اندرویدنصب مستقیم

آیفونوب‌اپ

کاوش

داستان‌ها
کتاب‌های صوتی
دل‌نوشته
پادکست
موسیقی بی‌کلام
شعر
نویسندگان
کتاب‌های دیجیتال
فروشگاه کتاب
داستان‌های زنده
رویدادها
نیکوکاری

ناهید

دربارهٔ ما
همکاری با نویسندگان
وبلاگ
دریافت اپ
انتشارها

پشتیبانی

راهنما
پرسش‌های متداول
قوانین و مقررات
حریمِ خصوصی
تماس با ما
حذف حساب

© ۱۴۰۵ ناهید. همهٔ داستان‌ها از آنِ نویسندگان‌شان است.

خانه
داستان‌ها
جست‌وجو
کتابخانه
حساب

شمارهٔ ۱۲۷ از صفی علیشاه — ناهید

خانه
شعر
صفی علیشاه
دیوان اشعار
رباعیات
شمارهٔ ۱۲۷

صفی علیشاه

شمارهٔ ۱۲۷

دیوان اشعار، رباعیات

اندازهٔ متن۲

ای آنکه به بنده بهترین دوست توئی

وانکس که پناه ماسوا اوست توئی

با آنکه ز مغز و پوست بیرونی و پاک

هم مغز در این جهان و هم پوست توئی

۲ بیت

ص

دربارهٔ شاعر

صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد…

شعرهای صفی علیشاه

از همین دفتر

شمارهٔ ۱۲۸

زنهار صفی هزار زنهار صفیهرگز دل هیچکس میازار صفی

شمارهٔ ۱۲۶

الله که کافی المهمات توئیالله که سامع المناجات توئی

شمارهٔ ۱۲۵

سبحان‌الله بذات پاینده توئیسبحان‌الله بجان فراینده توئی

شمارهٔ ۱۲۴

همهٔ شعرها

ای آنکه فروزنده‌یِ خورشید و مهی

بر هستی ذات خود بوحدت گوهی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۳

ای آنکه به ذات خویش فرد و اَحَدیبر حال صفی به نیکویی کن مددی

شمارهٔ ۱۲۲

روزی که نبود ساغر و صهبائیتا کی عنبی خمی مئی مینائی