شمارهٔ ۲۱۰

اونْ تُرکهْ کیجا که وی سرایِ امایی

لَعلِ بَدَخشونْ و دُرّ پربهایی

بدیمه دردِ عشقْره که هرجا آیی،

اُو نمونه مه پراوچشمون، دتایی

دْ کمنْ بدیمه انداته به بالی،

قَدْ سُوره بالا داشته، هلا کیجایی

چین حلقه ره خشْ هنیا استایی

امیر گنه: مه دوستْ به خورِ همتایی