ناهید
جلال الدین محمد مولوی

ز آتش شهوت برآوردم تو را

غزل شمارهٔ ۱۷۴

مولانا، دیوان شمس، غزلیات

اندازهٔ متن۲

ز آتش شهوت برآوردم تو را

و اندر آتش بازگستردم تو را

از دل من زاده‌ای همچون سخن

چون سخن من هم فروخوردم تو را

با منی وز من نمی‌دانی خبر

چشم بستم جادوی کردم تو را

تا نیازارد تو را هر چشم بد

از برای آن بیازردم تو را

رو جوامردی کن و رحمت فشان

من به رحمت بس جوامردم تو را

۵ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

همهٔ شعرها