شمارهٔ ۴۴

شمارهٔ ۲۲۷

هر دم زبان مرده همی گوید این سخنلیکن تو گوش هوش نداری که بشنوی

شمارهٔ ۲۲۶

از من بگوی شاه رعیت نواز رامنت منه که ملک خود آباد می‌کنی

شمارهٔ ۲۲۵

ای که گر هر سر موییت زبانی داردشکر یک نعمت از انعام خدایی نکنی

شمارهٔ ۲۲۴