رباعی شمارهٔ ۱۴
اندازهٔ متن
ای آنکه چو آفتاب فرد است بیا
بیرون تو برگ و باغ زرد است بیا
عالم بیتو غبار و گرد است بیا
این مجلس عیش بیتو سرد است بیا
۲ بیت
ای آنکه چو آفتاب فرد است بیا
بیرون تو برگ و باغ زرد است بیا
عالم بیتو غبار و گرد است بیا
این مجلس عیش بیتو سرد است بیا
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی