رباعی شمارهٔ ۱۵
اندازهٔ متن
ای آنکه نیافت ماه شب گرد ترا
از ماه تو تحفهها است شبگرد ترا
هر چند که سرخ روست اطراف شفق
شهمات همی شوند رخ زرد ترا
۲ بیت
ای آنکه نیافت ماه شب گرد ترا
از ماه تو تحفهها است شبگرد ترا
هر چند که سرخ روست اطراف شفق
شهمات همی شوند رخ زرد ترا
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی