رباعی شمارهٔ ۱۱۷
اندازهٔ متن
آن آتش ساده که ترا خورد و بکاست
آن ساده به از دو صد نگار زیبا است
آن آتش شهوت که چو صاف و ساده است
بنگر چه نگاران که از آن آتش خاست
۲ بیت
آن آتش ساده که ترا خورد و بکاست
آن ساده به از دو صد نگار زیبا است
آن آتش شهوت که چو صاف و ساده است
بنگر چه نگاران که از آن آتش خاست
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی