رباعی شمارهٔ ۱۴۳
اندازهٔ متن
آنکس که ترا به چشم ظاهر دیده است
بر سبلت و ریش خویشتن خندیده است
وانکس که ترا ز خود قیاسی گیرد
آن مسکین را چه خارها در دیده است
۲ بیت
آنکس که ترا به چشم ظاهر دیده است
بر سبلت و ریش خویشتن خندیده است
وانکس که ترا ز خود قیاسی گیرد
آن مسکین را چه خارها در دیده است
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی