رباعی شمارهٔ ۳۷۸
اندازهٔ متن
گرمای تموز از دل پردرد شماست
سرمای زمستان تبش سرد شماست
این گرمی و سردی نرسد با صدپر
بر گرد جهانیکه در او گرد شماست
۲ بیت
گرمای تموز از دل پردرد شماست
سرمای زمستان تبش سرد شماست
این گرمی و سردی نرسد با صدپر
بر گرد جهانیکه در او گرد شماست
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی