رباعی شمارهٔ ۸۲۵
اندازهٔ متن
مگذار که وسوسه زبونت گیرد
چون مار به حیله و فسونت گیرد
تا آن مه بیچون کند آهنگ گرفت
حیران شود آسمان که چونت گیرد
۲ بیت
مگذار که وسوسه زبونت گیرد
چون مار به حیله و فسونت گیرد
تا آن مه بیچون کند آهنگ گرفت
حیران شود آسمان که چونت گیرد
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی