رباعی شمارهٔ ۱۶۴۷
اندازهٔ متن
وه وه که به دیدار تو چونم تشنه
چندانکه ببینمت فزونم تشنه
من بندهٔ آن دو لعل سیراب توام
عالم همه زانست به خونم تشنه
۲ بیت
وه وه که به دیدار تو چونم تشنه
چندانکه ببینمت فزونم تشنه
من بندهٔ آن دو لعل سیراب توام
عالم همه زانست به خونم تشنه
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی