رباعی شمارهٔ ۱۶۴۸
اندازهٔ متن
هین نوبت صبر آمد و ماه روزه
روزی دو مگو ز کاسه و از کوزه
بر خوان فلک گردد پی دریوزه
تا پنبهٔ جان باز رهد از غوزه
۲ بیت
هین نوبت صبر آمد و ماه روزه
روزی دو مگو ز کاسه و از کوزه
بر خوان فلک گردد پی دریوزه
تا پنبهٔ جان باز رهد از غوزه
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی